จูแรสซิก พาร์ค: เรื่องจริงแค่ไหน

ภาพยนตร์ที่เปลี่ยนภาพจำ

จูแรสซิก พาร์ค สร้างจากนวนิยายปี ค.ศ. 1990 ของไมเคิล ไครช์ตัน (Michael Crichton) และฉายในปี ค.ศ. 1993 โดยมี แจ็ก ฮอร์เนอร์ (Jack Horner) นักบรรพชีวินวิทยาเป็นที่ปรึกษา^[1]

สิ่งที่ภาพยนตร์ทำได้ดีคือ แสดงไดโนเสาร์เป็นสัตว์ที่ว่องไว ฉลาด และคล้ายนก ไม่ใช่กิ้งก่ายักษ์ที่เชื่องช้าแบบในภาพยนตร์ยุคก่อน ซึ่งตรงกับแนวคิดของนักวิทยาศาสตร์ในช่วงนั้น แต่ภาพยนตร์ก็เป็นเรื่องแต่ง และความรู้หลายอย่างก็เปลี่ยนไปมากตั้งแต่ปี 1993^[1][2]

เวโลซีแรปเตอร์ตัวจริงตัวเล็กและมีขน

เวโลซีแรปเตอร์ (Velociraptor) ตัวจริงยาวราว 1.5–2 เมตรรวมหาง หนักราว 15–20 กิโลกรัม หรือประมาณไก่งวงตัวใหญ่ ส่วนแรปเตอร์ในภาพยนตร์ตัวสูงเกือบเท่าคน^[3]

แรปเตอร์ในภาพยนตร์สร้างโดยอิงดีโนนิคัส (Deinonychus) ญาติใกล้ชิดที่ตัวใหญ่กว่า ในปี ค.ศ. 1988 เคยมีการจัดดีโนนิคัสไว้ในสกุลเวโลซีแรปเตอร์ แต่ภายหลังก็แยกกลับเป็นคนละสกุลตามเดิม ส่วนไครช์ตันเลือกใช้ชื่อเวโลซีแรปเตอร์เพราะฟังดูน่าตื่นเต้นกว่า และในปี 1993 ปีเดียวกับที่ภาพยนตร์ออกฉาย ก็มีการตั้งชื่อยูทาห์แรปเตอร์ ญาติในกลุ่มเดียวกันที่ประเมินว่ายาวราว 6–7 เมตร^[2][3][4][5]

เรื่องขนก็ต่างออกไป ในปี ค.ศ. 2007 นักวิทยาศาสตร์พบปุ่มเล็กๆ บนกระดูกแขนท่อนล่างของเวโลซีแรปเตอร์ ซึ่งเป็นจุดยึดโคนขนแบบเดียวกับที่พบในนก หลักฐานนี้บอกว่าเวโลซีแรปเตอร์มีขนบนแขนคล้ายปีก แม้จะบินไม่ได้^[6]

ไดโลโฟซอรัสไม่มีแผงคอ และไม่พ่นพิษ

ไดโลโฟซอรัส (Dilophosaurus) ในภาพยนตร์ตัวเล็ก กางแผงคอได้ และพ่นพิษใส่เหยื่อ แต่ตัวจริงยาวราว 7 เมตร และไม่มีหลักฐานจากฟอสซิลว่ามีแผงคอหรือพ่นพิษเลย ทั้งสองอย่างเป็นการแต่งเติมเพื่อความตื่นเต้น^[2][7][8]

สิ่งที่ไดโลโฟซอรัสมีจริงคือ สันกระดูกบางๆ สองแผ่นบนหัว ซึ่งเป็นที่มาของชื่อที่แปลว่า "กิ้งก่าสองสัน"^[7][8]

ทีเร็กซ์ตาดีมาก

ความเชื่อที่ว่าทีเร็กซ์มองไม่เห็นเราถ้าเรายืนนิ่งไม่มีหลักฐานรองรับ งานวิจัยปี ค.ศ. 2006 ที่ศึกษาโครงสร้างกะโหลกพบว่า ดวงตาของทีเร็กซ์หันมาด้านหน้า ทำให้มองเห็นภาพสามมิติได้กว้างราว 55 องศา กว้างกว่าเหยี่ยวในปัจจุบัน และอาจมองเห็นได้คมชัดกว่ามนุษย์หลายเท่า^[9][14]

ส่วนฉากทีเร็กซ์วิ่งไล่รถจี๊ป งานวิจัยปี ค.ศ. 2017 ที่คำนวณแรงที่กระดูกขารับได้ ประเมินว่าทีเร็กซ์ตัวเต็มวัยเคลื่อนที่ได้เร็วที่สุดราว 19 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ถ้าเร็วกว่านั้นกระดูกขาอาจรับแรงไม่ไหว^[10][13]

โคลนไดโนเสาร์จากยุงในอำพันได้ไหม

ในเรื่อง นักวิทยาศาสตร์ดูดเลือดไดโนเสาร์จากยุงที่ติดอยู่ในอำพันมาโคลน แต่ดีเอ็นเอเสื่อมสลายไปตามเวลาแม้อยู่ในสภาพที่ดีที่สุด งานวิจัยปี ค.ศ. 2012 ที่วัดดีเอ็นเอในกระดูกนกโมอากว่า 150 ชิ้น พบว่าดีเอ็นเอมีครึ่งชีวิตราว 521 ปี และประเมินว่าน่าจะอ่านไม่ได้อีกแล้วหลังผ่านไปราว 1.5 ล้านปี^[11]

ไดโนเสาร์ที่ไม่ใช่นกตัวสุดท้ายตายไปเมื่อ 66 ล้านปีก่อน นานกว่าขีดจำกัดนั้นหลายสิบเท่า การโคลนไดโนเสาร์แบบในภาพยนตร์จึงเป็นไปไม่ได้ด้วยความรู้ที่มีในปัจจุบัน^[11]

ชื่อว่าจูแรสซิก แต่ดาราส่วนใหญ่มาจากครีเทเชียส

ไดโนเสาร์ที่โดดเด่นที่สุดในเรื่อง ทั้งไทแรนโนซอรัส เวโลซีแรปเตอร์ ไทรเซราทอปส์ และกัลลิไมมัส ล้วนมีชีวิตอยู่ในยุคครีเทเชียส ห่างจากยุคจูแรสซิกหลายสิบล้านปี มีเพียงแบรคิโอซอรัสและไดโลโฟซอรัสเท่านั้นที่มาจากยุคจูแรสซิกจริงๆ^[12]

ทีเร็กซ์จริงๆ แล้วมีชีวิตอยู่ใกล้ยุคของเรามากกว่าใกล้ยุคของสเตโกซอรัสเสียอีก ดูช่วงเวลาของแต่ละยุคได้ที่หน้าไทม์ไลน์ของเว็บไซต์นี้^[12]

บทความอื่น

• รอยเท้าไดโนเสาร์เกิดขึ้นได้อย่างไร
• ทำไมเรียกว่า "ฟอสซิลไดโนเสาร์" ไม่เรียกว่า "กระดูกไดโนเสาร์"
• รู้ได้อย่างไรว่าไดโนเสาร์มีอายุกี่ล้านปี
• ฟอสซิลไดโนเสาร์ตัวแรกของโลก (และของไทย)
• ไดโนเสาร์ได้ชื่อมาอย่างไร
• ไดโนเสาร์ไทยมีกี่ชนิด และพบที่ไหนบ้าง
• นกคือไดโนเสาร์จริงหรือ
• วันที่ไดโนเสาร์หายไป
• สัตว์ที่หลายคนคิดว่าเป็นไดโนเสาร์ แต่ไม่ใช่
• รู้ได้อย่างไรว่าไดโนเสาร์มีสีอะไร
• ไข่และลูกไดโนเสาร์
• ไดโนเสาร์คอยาวตัวใหญ่ได้อย่างไร